ການຄຸ້ມຄອງເງິນທຶນແມ່ນສິ່ງທີ່ໃກ້ຄຽງກັບກົນລະຍຸດທີ່ແທ້ຈິງທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ບາກາຣ່າຈະມີ. ມັນຈະບໍ່ເຮັດໃຫ້ເຈົ້າເປັນຜູ້ຊະນະ — ຄວາມໄດ້ປຽບຂອງເຈົ້າມືບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ເປັນແນວນັ້ນ — ແຕ່ມັນຄືຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງການຫຼິ້ນທີ່ຍາວນານ ແລະ ມ່ວນຊື່ນ ກັບການເສຍເງິນໝົດໃນເວລາຊາວນາທີ. ຄູ່ມືນີ້ໃຫ້ກອບແນວຄິດທີ່ງ່າຍ ແລະ ໃຊ້ໄດ້ຈິງ ສຳລັບການຕັດສິນໃຈວ່າຈະເອົາເງິນມາຫຼາຍປານໃດ, ຈະເດີມພັນຫຼາຍປານໃດ, ແລະ ຈະຢຸດຫຼິ້ນຕອນໃດກັນແທ້.
ການຄຸ້ມຄອງເງິນທຶນໃນສີ່ຂັ້ນຕອນ
ແນວທາງທັງໝົດສະຫຼຸບໄດ້ໃນສີ່ບາດກ້າວ — ພວກເຮົາຈະອະທິບາຍແຕ່ລະຢ່າງຂ້າງລຸ່ມນີ້:
- 1ຕັ້ງເງິນທຶນທີ່ແທ້ຈິງ.ເງິນທີ່ເຈົ້າເສຍໄດ້ຈິງ, ຕັດສິນໃຈໄວ້ລ່ວງໜ້າ.
- 2ກຳນົດຂະໜາດເງິນເດີມພັນ.ສ່ວນໜ້ອຍຂອງເງິນທຶນຕໍ່ມື — ມັກຈະເປັນ 1–2% — ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຄວາມຜັນຜວນລ້າງເຈົ້າອອກໄດ້.
- 3ກຳນົດຂອບເຂດຂອງເຈົ້າ.ຈຸດຢຸດຂາດທຶນ ແລະ ຈຸດຢຸດເມື່ອໄດ້ກຳໄລ, ກຳນົດໄວ້ກ່ອນເລີ່ມ.
- 4ເດີມພັນທີ່ມີຄວາມໄດ້ປຽບຕໍ່າສຸດ.ໃຫ້ເລືອກ ເຈົ້າມື (Banker) ສະເໝີ; ຢ່າເລືອກ ເສມີ (Tie).
ຂັ້ນຕອນ 1 — ຕັ້ງເງິນທຶນທີ່ແທ້ຈິງ
ເງິນທຶນຂອງເຈົ້າບໍ່ແມ່ນຍອດເງິນໃນບັນຊີຂອງເຈົ້າ. ມັນຄືຈຳນວນເງິນທີ່ແຍກໄວ້ ແລະ ກຳນົດໄວ້ຕ່າງຫາກ ທີ່ເຈົ້າຕັດສິນໃຈຢ່າງມີສະຕິແລ້ວວ່າເສຍໄດ້ເພື່ອຄວາມບັນເທີງ — ຄືກັບລາຄາປີ້ຄອນເສີດ ຫຼື ການອອກໄປທ່ຽວຕອນກາງຄືນ. ຕັດສິນໃຈຕົວເລກນີ້ໃຫ້ໄກຈາກໂຕະ, ຕອນທີ່ເຈົ້າຍັງໃຈເຢັນ, ແລະ ຢ່າເຕີມເງິນເຂົ້າໄປລະຫວ່າງຫຼິ້ນຈາກເງິນທີ່ໄວ້ໃຊ້ສຳລັບສິ່ງອື່ນ. ນິໄສຢ່າງດຽວນີ້ປ້ອງກັນພຶດຕິກຳການເດີມພັນທີ່ທຳລາຍທີ່ສຸດ: ການໄລ່ຕາມການເສຍ.
ຂັ້ນຕອນ 2 — ກຳນົດຂະໜາດເງິນເດີມພັນເພື່ອໃຫ້ຢູ່ລອດຈາກຄວາມຜັນຜວນ
ຍິ່ງເຈົ້າເດີມພັນໄວເມື່ອທຽບກັບເງິນທຶນຫຼາຍປານໃດ, ການເສຍຕິດຕໍ່ກັນທຳມະດາກໍຍິ່ງສາມາດຢຸດການຫຼິ້ນຂອງເຈົ້າໄດ້ໄວປານນັ້ນ. ການເດີມພັນສ່ວນໜ້ອຍຕໍ່ມືຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າຮັບແຮງສັ່ນສະເທືອນ — ຄວາມຜັນຜວນ — ແລະ ຫຼິ້ນຕໍ່ໄປໄດ້. ແນວທາງທີ່ໃຊ້ກັນຢ່າງກວ້າງຂວາງຄື 1–2% ຂອງເງິນທຶນຕໍ່ມື:
| ເງິນທຶນ | ເດີມພັນທີ່ 1% | ເດີມພັນທີ່ 2% | ໂດຍປະມານຫຼິ້ນໄດ້ຈັກມື |
|---|---|---|---|
| $200 | $2 | $4 | 50–100+ |
| $500 | $5 | $10 | 50–100+ |
| $1,000 | $10 | $20 | 50–100+ |
ເດີມພັນໜ້ອຍໝາຍເຖິງການຫຼິ້ນທີ່ຍາວນານ ແລະ ໝັ້ນຄົງກວ່າ; ເດີມພັນຫຼາຍໝາຍເຖິງຄວາມຕື່ນເຕັ້ນຫຼາຍກວ່າ ແຕ່ກໍມີໂອກາດແທ້ໆທີ່ຈະຖືກລ້າງອອກໄວ. ບໍ່ມີຄຳຕອບທີ່ “ຖືກຕ້ອງ” — ມີແຕ່ການແລກປ່ຽນທີ່ເຈົ້າມັກກວ່າ. ສິ່ງສຳຄັນຄືການເລືອກຢ່າງຕັ້ງໃຈ ແທນທີ່ຈະເດີມພັນຕາມຄວາມຮູ້ສຶກໃນຂະນະນັ້ນ.
ບໍ່ຢາກຄິດເລກເອງບໍ? ເຄື່ອງຄິດໄລ່ເງິນທຶນ ຂອງພວກເຮົາປ່ຽນເງິນທຶນຂອງເຈົ້າເປັນຕົວເລກທີ່ແນ່ນອນ — ຂະໜາດເງິນເດີມພັນທີ່ປອດໄພ, ຈຸດຢຸດຂາດທຶນ ແລະ ຈຸດຢຸດເມື່ອໄດ້ກຳໄລທີ່ແນະນຳ, ແລະ ການປະມານຄ່າວ່າການຫຼິ້ນຮອບໜຶ່ງຈະຍາວປານໃດ.
ຂັ້ນຕອນ 3 — ຕັ້ງຈຸດຢຸດຂາດທຶນ ແລະ ຈຸດຢຸດເມື່ອໄດ້ກຳໄລ
ກ່ອນຫຼິ້ນມືທຳອິດ, ໃຫ້ຕັດສິນໃຈສອງຈຸດອອກ:
- ຈຸດຢຸດຂາດທຶນ: ຈຳນວນເງິນທີ່ເສຍແລ້ວເຈົ້າຢຸດຫຼິ້ນສຳລັບຮອບນັ້ນ — ມັກຈະເປັນເງິນທຶນຮອບທັງໝົດ, ຫຼື ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມັນ.
- ຈຸດຢຸດເມື່ອໄດ້ກຳໄລ: ລະດັບກຳໄລທີ່ເຈົ້າເກັບເງິນທີ່ໄດ້ ແລະ ຍ່າງໜີ, ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ໂຊກດີໄຫຼກັບໄປສູ່ເຈົ້າມື.
ສ່ວນທີ່ຍາກບໍ່ແມ່ນການຕັ້ງຕົວເລກເຫຼົ່ານີ້ — ແຕ່ແມ່ນການເຮັດຕາມມັນ. ວິໄນທີ່ຈະລຸກຂຶ້ນເມື່ອຮອດເສັ້ນໃດເສັ້ນໜຶ່ງຄືທັກສະທັງໝົດ. ການຫຼິ້ນຮອບໜຶ່ງທີ່ຈົບລົງທີ່ຈຸດຢຸດທີ່ວາງແຜນໄວ້ລ່ວງໜ້າ, ບໍ່ວ່າຊະນະ ຫຼື ເສຍ, ຄືການຫຼິ້ນທີ່ດີ.
ຂັ້ນຕອນ 4 — ເດີມພັນທີ່ມີຄວາມໄດ້ປຽບຕໍ່າສຸດ
ການຄຸ້ມຄອງເງິນ ແລະ ການເລືອກເດີມພັນເຮັດວຽກຮ່ວມກັນ. ໃຫ້ວາງເງິນເດີມພັນໃສ່ ເຈົ້າມື (Banker) ສະເໝີ (ຄວາມໄດ້ປຽບ 1.06%) ແລະ ຢ່າວາງໃສ່ ເສມີ (Tie) ເລີຍ (14.36%). ການລວມເດີມພັນທີ່ມີຄວາມໄດ້ປຽບຕໍ່າເຂົ້າກັບການກຳນົດຂະໜາດເງິນເດີມພັນຢ່າງມີວິໄນ ໃຫ້ເວລາການຫຼິ້ນທີ່ຍາວທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ຈະເປັນໄປໄດ້ຕໍ່ໜຶ່ງໂດລາ — ເຊິ່ງ, ໃນເມື່ອເຈົ້າຊະນະໃນໄລຍະຍາວບໍ່ໄດ້, ນັ້ນຄືການວັດແທກຄຸນຄ່າທີ່ແທ້ຈິງໃນບາກາຣ່າ. ຕົວເລກທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງເລື່ອງນີ້ຢູ່ໃນຄູ່ມື ຄວາມໄດ້ປຽບຂອງເຈົ້າມື ຂອງພວກເຮົາ.
ສິ່ງທີ່ການຄຸ້ມຄອງເງິນທຶນເຮັດບໍ່ໄດ້
ໃຫ້ມອງເຫັນຢ່າງຈະແຈ້ງ: ບໍ່ມີການຄຸ້ມຄອງເງິນຫຼາຍປານໃດທີ່ຈະປ່ຽນອັດຕາຕໍ່ລອງໄດ້. ມັນຈະບໍ່ປ່ຽນບາກາຣ່າໃຫ້ກາຍເປັນເກມທີ່ຊະນະ, ແລະ ມັນບໍ່ແມ່ນ “ລະບົບ.” ໃຜກໍຕາມທີ່ນຳສະເໜີກົດການຄຸ້ມຄອງເງິນທຶນວ່າເປັນວິທີເອົາຊະນະເຈົ້າມື ກໍກຳລັງຫຼອກລວງເຈົ້າ — ເບິ່ງ ເປັນຫຍັງລະບົບການເດີມພັນຈຶ່ງລົ້ມເຫຼວ. ສິ່ງທີ່ມັນເຮັດໄດ້ຈິງຄືການຄວບຄຸມຄວາມສ່ຽງ, ຍືດເວລາຄວາມບັນເທີງຂອງເຈົ້າ, ແລະ ຮັກສາການເສຍຂອງເຈົ້າໃຫ້ຢູ່ໃນຂອບເຂດທີ່ເຈົ້າເລືອກໄວ້ລ່ວງໜ້າ. ນັ້ນມີຄຸນຄ່າ, ແລະ ຊື່ສັດ.
ຖ້າມັນເຊົາມ່ວນ
ກົດການຄຸ້ມຄອງເງິນທຶນຍັງເປັນຕົວປ້ອງກັນອີກດ້ວຍ. ຖ້າເຈົ້າພົບວ່າຕົນເອງເດີມພັນຫຼາຍກວ່າທີ່ວາງແຜນໄວ້, ໄລ່ຕາມການເສຍ, ຫຼື ເດີມພັນດ້ວຍເງິນທີ່ຕ້ອງໃຊ້ບ່ອນອື່ນ, ໃຫ້ຖອຍອອກມາ ແລະ ຊອກຫາການຊ່ວຍເຫຼືອ. ໜ້າ ການເດີມພັນຢ່າງມີຄວາມຮັບຜິດຊອບ ຂອງພວກເຮົາ ໄດ້ລົງລາຍຊື່ແຫຼ່ງຊ່ວຍເຫຼືອທີ່ບໍ່ເສຍຄ່າ ແລະ ເປັນຄວາມລັບ. ການເດີມພັນຄວນເປັນຄວາມບັນເທີງທີ່ເຈົ້າຈ່າຍໄຫວສະເໝີ — ບໍ່ແມ່ນວິທີຫາເງິນ ຫຼື ກູ້ການເສຍຄືນ.
ໄປບ່ອນໃດຕໍ່
ເຮັດໃຫ້ກົນລະຍຸດຂອງເຈົ້າສົມບູນດ້ວຍ ພາບລວມ ທີ່ຊື່ສັດ, ເບິ່ງວ່າເປັນຫຍັງລະບົບກ້າວໜ້າຄື ມາຕິງເກລ (Martingale) ຈຶ່ງເປັນອັນຕະລາຍ, ຫຼື ຈຳລອງເງິນເດີມພັນຂອງເຈົ້າເອງດ້ວຍ ເຄື່ອງຄິດໄລ່ອັດຕາຕໍ່ລອງ.
ຂ້ອຍຄວນເອົາເງິນມາຫຼິ້ນບາກາຣ່າຫຼາຍປານໃດ?
ເທົ່າທີ່ເຈົ້າເສຍໄດ້ຈິງເທົ່ານັ້ນ. ກຳນົດເງິນທຶນຮອບທີ່ຕາຍຕົວໄວ້ລ່ວງໜ້າ, ແຍກຈາກເງິນທີ່ໄວ້ຈ່າຍບິນ ຫຼື ເງິນເກັບ, ແລະ ຢ່າເຕີມເງິນເຂົ້າໄປລະຫວ່າງຫຼິ້ນ.
ຂ້ອຍຄວນເດີມພັນຕໍ່ມືຫຼາຍປານໃດໃນບາກາຣ່າ?
ແນວທາງທີ່ນິຍົມຄື 1–2% ຂອງເງິນທຶນຕໍ່ມື. ເດີມພັນໜ້ອຍຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າຜ່ານພົ້ນການເສຍຕິດຕໍ່ກັນ ແລະ ຫຼິ້ນໄດ້ດົນກວ່າ; ເດີມພັນຫຼາຍສ່ຽງຕໍ່ການຖືກລ້າງອອກໄວກວ່າ.
ຈຸດຢຸດຂາດທຶນ ແລະ ຈຸດຢຸດເມື່ອໄດ້ກຳໄລ ແມ່ນຫຍັງ?
ຈຸດຢຸດຂາດທຶນຄືລະດັບການເສຍທີ່ເຈົ້າເຊົາຫຼິ້ນສຳລັບຮອບນັ້ນ; ຈຸດຢຸດເມື່ອໄດ້ກຳໄລຄືລະດັບກຳໄລທີ່ເຈົ້າເກັບເງິນທີ່ໄດ້ ແລະ ອອກໄປ. ກຳນົດທັງສອງໄວ້ກ່ອນເລີ່ມ ແລະ ເຮັດຕາມມັນ.
ການຄຸ້ມຄອງເງິນທຶນປັບປຸງອັດຕາຕໍ່ລອງຂອງຂ້ອຍບໍ?
ບໍ່. ມັນຄວບຄຸມຄວາມສ່ຽງ ແລະ ຍືດເວລາການຫຼິ້ນຂອງເຈົ້າ ແຕ່ບໍ່ປ່ຽນຄວາມໄດ້ປຽບຂອງເຈົ້າມື. ມັນຄືວິໄນເລື່ອງເງິນ, ບໍ່ແມ່ນລະບົບທີ່ຊະນະ.
ຂ້ອຍຄວນເຮັດແນວໃດຖ້າຂ້ອຍກຳລັງໄລ່ຕາມການເສຍ?
ໃຫ້ຢຸດຫຼິ້ນທັນທີ. ການໄລ່ຕາມການເສຍຄືພຶດຕິກຳການເດີມພັນທີ່ເປັນອັນຕະລາຍທີ່ສຸດ. ໃຫ້ຖອຍອອກມາ ແລະ, ຖ້າມັນຍັງເປັນຢູ່, ໃຫ້ຕິດຕໍ່ບໍລິການຊ່ວຍເຫຼືອທີ່ບໍ່ເສຍຄ່າຄືກັບທີ່ລົງລາຍຊື່ໄວ້ໃນໜ້າການເດີມພັນຢ່າງມີຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພວກເຮົາ.